Islamic Heritage and Contemporary Challenges

Islamic Heritage and Contemporary Challenges

Analysis and Examination of the Dimensions of the Pure Life (Ḥayāt Ṭayyibah) in the Qur’an

Document Type : Original Article

Author
Seyed Mojtaba Jalali
Corresponding Author, Department of Islamic Studies, Faculty of Literature and Humanities, Shahrekord University, Shahrekord, Iran. Email: s.m.jalali@sku.ac.ir
10.48309/ihcc.2025.540030.1000
Abstract
The Pure Life (Ḥayāt Ṭayyibah) is the true, authentic human life, for which worldly life, with all its expanse, serves as the ground, and the Hereafter, with its eternity and importance, is the crystallization of this true life. This authentic and genuine life is a reality beyond apparent existence that is attained in this very world. The Pure Life emanates from a sublime level of the human spirit. This documentary-style article seeks to examine the concept of Ḥayāt Ṭayyibah in the Qur’an with the help of its verses. Through a sublime journey of spiritual transcendence—like a birth after birth—the believer, by divine effusion from the heart of faith, is endowed with a spirit whose fruit is the Pure Life. If the Pure Life is a new life, superior to ordinary life, and the source of immensely valuable effects for the believer, it is because the believer has, in truth, attained a new level of spirit, from the radiance of which this life and its effects have emerged. This research strives to articulate the characteristics of the Pure Life, which encompasses the good of this world and the next and is replete with tranquility, and it seeks to answer the following questions: What is the Pure Life? What are its characteristics in the Qur’an? What are the ways to attain it? Ultimately, we conclude that the Pure Life is, in reality, the emergence of a new life beyond the ordinary and apparent existence; a life endowed with luminosity, faith, and benevolence towards creation; a life marked by benevolence in human interaction; brimming with spirituality, contentment, and moderation; and free from negligence, heedlessness, and forgetfulness, and attentive to both material and spiritual dimensions within Islamic life, whose ultimate goal is salvation, success, and prosperity. God Almighty proposes for humanity a life beyond worldly existence, the result of which is the perfection of the human essence and the realization of human spiritual and metaphysical purposes.  
Keywords
Qur&‌‌‌‌rsquo
an
Pure Life (Ḥayāt Ṭayyibah)
Dimensions
Faith
Righteous Deed

Article Title Persian

تحلیل و بررسی ابعاد حیات طیبه در قرآن

Author Persian

سیدمجتبی جلالی
نویسنده مسئول، استادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران، رایانامه: s.m.jalali@sku.ac.ir
Abstract Persian

حیات طیبه، حیات حقیقی انسانی است که حیات دنیوی با همه گسترده‌گی‌اش بستر آن، و حیات اخروی با جاودانگی و اهمیتش تبلور این حیات حقیقی است. این حیات اصیل و حقیقی، واقعیتی ورای حیات ظاهری است که در همین دنیا حاصل می‌شود. حیات طیبه برخاسته از مرتبه بالای روح انسانی است. در این مقاله سعی شده‌است به روش اسنادی به بررسی مفهوم حیات طیبه در قرآن، با کمک آیات قرآن بپردازد، انسان مؤمن در سیر متعالی و تعالی معنوی خویش که تولدی بعد از تولد می‌یابد، به افاضه الهی از دل ایمانش مؤید به روحی می‌شود که حیات طیبه ثمره آن است. اگر حیات طیبه حیاتی جدید و برتر از حیات معمولی و منشأ آثاری بس ارزشمند برای انسان مؤمن است، در حقیقت مؤمن حائز مرتبه جدیدی از روح شده که از پرتو آن روح، این حیات و آثارش پدیدار شده است. سعی این پژوهش بر این است که ویژگی های حیات طیبه راکه جامع خیر دنیا و آخرت و سرشار از آرامش است را بیان دارد و در صدد پاسخگویی به این سوالات است که: حیات طیبه چیست؟ و ویژگی های آن در قرآن چه می باشد؟ راه های دستیابی به حیات طیبه چه می باشد؟ در پایان به این نتیجه خواهیم رسید که حیات طیبه در حقیقت پیدایش حیاتی جدید و فوق حیات معمولی و ظاهری است؛ حیاتی برخوردار از نورانیت و ایمان و احسان به خلق، تعامل با دیگران، حیاتی سرشار از معنویت همراه با قناعت و پرهیز از افراط و تفریط ؛ حیاتی به دور از غفلت، سهو و نسیان و توجه به ابعاد مادی و معنوی در زندگی اسلامی که هدف آن رستگاری و فلاح و نجاح است. خداوند سبحان به غیر از زندگی دنیوی، زندگی دیگری را برای انسان مطرح می کند که نتیجه آن کمال وجود آدمی و تحقق بخشیدن اغراض روحی و معنوی انسان است.

Keywords Persian

قرآن
حیات طیبه
ابعاد
ایمان
عمل صالح
The Holy Qur’an
Ibn Ṭāwūs, ʿAlī ibn Mūsā. (1377 SH). Al-Iqbāl bil-Aʿmāl al-Ḥasanah. Vol. 3. Qom: Daftar-e Tablīghāt-e Eslāmī.
Ibn Manẓūr, Muḥammad ibn Mukarram. (1414 AH). Lisān al-ʿArab. Ed. Jamāl al-Dīn Mīrdāmādī. 3rd ed. Beirut: Dār al-Fikr.
Imām Khomeinī, Rūḥullāh Mūsawī. (1381 SH). Taqrīrāt-e Falsafeh. Vol. 3. Tehran: Muʾassasah-ye Tanẓīm wa Nashr-e Āthār-e Imām Khomeinī.
Anṣārīyān, Ḥusayn (Trans.). (1379 SH). Al-Ṣaḥīfah al-Sajjādiyyah. 4th ed. Tehran: Payām-e Āzādī.
Dashtī, Muḥammad (Trans.). (1379 SH). Nahj al-Balāghah. Qom: Intishārāt-e Mashhūr.
Javādī Āmulī, ʿAbdullāh. (1389 SH). Tasnīm: Tafsīr-e Qurʾān-e Karīm. Vol. 5. 5th ed. Qom: Isrāʾ.
Javādī Āmulī, ʿAbdullāh. (1383 SH). Mawsūʿah-ye Tafsīr-e Mawḍūʿī-e Qurʾān-e Karīm (Tawḥīd dar Qurʾān). Vol. 2. Qom: Isrāʾ.
Javādī Āmulī, ʿAbdullāh. (1389 SH). Mawsūʿah-ye Tafsīr-e Mawḍūʿī-e Qurʾān-e Karīm (Jāmiʿah dar Qurʾān). Vol. 17. 3rd ed. Qom: Isrāʾ.
Javādī Āmulī, ʿAbdullāh. (1384 SH). Mawsūʿah-ye Tafsīr-e Mawḍūʿī-e Qurʾān-e Karīm (Ḥayāt-e Ḥaqīqī-ye Insān dar Qurʾān). Vol. 15. 2nd ed. Qom: Isrāʾ.
Javādī Āmulī, ʿAbdullāh. (1386 SH). Mawsūʿah-ye Tafsīr-e Mawḍūʿī-e Qurʾān-e Karīm (Marāḥil-e Akhlāq dar Qurʾān). Vol. 11. 7th ed. Qom: Isrāʾ.
Javādī Āmulī, ʿAbdullāh. (1389 SH). Imām Mahdī (ʿAj) Mawjūd-e Mawʿūd. 6th ed. Qom: Isrāʾ.
Javādī Āmulī, ʿAbdullāh. (1389 SH). Tafsīr-e Insān bih Insān. 5th ed. Qom: Isrāʾ.
Ḥusaynī Ṭehrānī, Muḥammad Ḥusayn. (n.d.). Imām Shināsī. Vol. 16. Beirut: Dār al-Maḥjjah al-Bayḍāʾ.
Khomeinī, Rūḥullāh Mūsawī. (1374 SH). Sharḥ-e Chehel Ḥadīth. Tehran: Muʾassasah-ye Tanẓīm wa Nashr-e Āthār-e Imām Khomeinī.
Khwānsārī, Muḥammad ibn Ḥusayn. (1366 SH). Sharḥ Ghurar al-Ḥikam wa Durar al-Kalim. Vol. 2. 4th ed. Tehran: Intishārāt-e Dānishgāh-e Tehrān.
Al-Rāghib al-Iṣfahānī, Ḥusayn ibn Muḥammad. (1404 AH). Al-Mufradāt fī Gharīb al-Qurʾān. 2nd ed. Qom: Daftar-e Nashr-e Kitāb.
Saʿādat-Pūr, ʿAlī. (1374 SH). Sirr al-Asrāʾ. Vol. 1. Qom: Manshūrāt Maktabat al-Tashayyuʿ.
Ṭabāṭabāʾī, Muḥammad Ḥusayn. (1417 AH). Al-Mīzān fī Tafsīr al-Qurʾān. Vol. 1. Beirut: Muʾassasat al-Aʿlamī lil-Maṭbūʿāt.
Saif Mazāhirī, Ḥamīd Riḍā. (1385 SH). "Ḥayāt-e Ṭayyibah az Dīdgāh-e Qurʾān." Maʿrifat, No. 109.
Ṭabāṭabāʾī, Muḥammad Ḥusayn. (1374 SH). Al-Mīzān fī Tafsīr al-Qurʾān (Persian Trans. by Muḥammad Bāqir Mūsawī Hamadānī). Qom: Daftar-e Intishārāt-e Eslāmī.
Ṭabāṭabāʾī, Muḥammad Ḥusayn. (1374 SH). Al-Mīzān fī Tafsīr al-Qurʾān. Beirut: Muʾassasat al-Aʿlamī lil-Maṭbūʿāt.
Fayḍ Kāshānī, Muḥammad ibn Murtaḍā. (1365 SH). Al-Wāfī. Iṣfahān: Maktabat al-Imām Amīr al-Muʾminīn ʿAlī al-ʿĀmmah.
Majlisī, Muḥammad Bāqir. (1403 AH). Biḥār al-Anwār al-Jāmiʿah li-Durar Akhbār al-Aʾimmah al-Aṭhār. Beirut: Muʾassasat al-Wafāʾ.
Miṣbāḥ Yazdī, Muḥammad Taqī. (n.d.). Akhlāq dar Qurʾān. Vol. 1. Qom: Muʾassasah-ye Āmūzishī wa Pazhūhishī-ye Imām Khomeinī.
Muṣṭafawī, Ḥasan. (1360 SH). Al-Taḥqīq fī Kalimāt al-Qurʾān al-Karīm. Tehran: Wizārat-e Farhang wa Irshād-e Eslāmī.